دلم ترکید کنج خوابگاه. تنهای تنها. چقد تنهایی قدم بزنم.

زندگی که اینجوری نیست. چرا پس واسه من اینطوری شد.

مگه چی خواستم. چرا حداقل خوسته ها هم واسه م زیاده.

دلم یه کم خندیدن می خواد. یه کم دو نفره قدم زدن. همین.