حدود سه هفته س که اومدم خوزستان. قبلا وقتی می اومدیم، 

موقع برگشتن، می دونستم که می ریم خونه ی خودمون.

حالا که می دونم وقتی برم اصفهان باید برم خونه ی مادر شوهرم،

اصلا ذوق برگشتن ندارم و ترجیح می دم بیشتر بمونم.

تازه نبودن نبات هم هست. چیزی که هنوز باهاش کنار نیومدم. 

دلم می خواد شکیب بیاد یه مدت دوتایی اینجا باشیم. 

اینجوری بیشتر خوش می گذره.