گاهی جاهای خالی، چقدر پررنگ می شن.
یه صندلی خالی، یه اتاق خالی، یه نیمکت خالی، یه درخت که زمانی زیرش بودی...
جاهای خالی تو ذوق می زنن.
جاهای خالی دردناکن.
تاريخ : جمعه نوزدهم آذر ۱۳۹۵ | 20:26 | نویسنده : منِ گذشته |
نويسندگان
لینک دوستان
گاهی جاهای خالی، چقدر پررنگ می شن.
یه صندلی خالی، یه اتاق خالی، یه نیمکت خالی، یه درخت که زمانی زیرش بودی...
جاهای خالی تو ذوق می زنن.
جاهای خالی دردناکن.