دو روزه که اومدیم خوزستان 

اینقده خوبه

اینجا نه از تلویزیون شبانه روزی خبری هست،

نه موزیک های غمگین و آدم افسرده کن،

نه غر زدن های مداوم و بی پایان.

واقعا اعصابم آرومه. به شکیب گفتم بخوای زود برگردی نمیام باهات.

دیروز رفتیم اطراف شهر گردش. همه جا سرسبز و زیبا.

دلم وا شد. روحم تازه شد. 

اصفهان حتی سرسبزی اطراف شهر رو هم نداره. 

اینجا از شهر که بری بیرون، همه جا دشت و دمن و کوه و مزرعه س. 

واقعا حالا قدر شهر خودمو می دونم.