آخر موندم تا بعد از تموم شدن کلاسم برگردم خونه مون. این چند روز خونه ی مادر شوهر

اثاث کشی داشتن. هنوزم تموم نشده. واقعا اسباب کشی مزخرفه. دستام از خاک و

زیاد شستن ترک برداشته و می سوزه. 

راستی، چقدر زندگی اینجا متفاوته. شهر خودمون هر سمتو نگاه کنی خونه ویلاییه. 

اینجا تا چشم کار می کنه آپارتمانه. نه حیاطی هست که توش از آفتاب و بارون

لذت ببری یا بتونی گاهی بشینی توش و آسمونو نگاه کنی. فقط تویی و بالکن و پنجره.