یه چیزی یادم اومد!
من اسم وبلاگ رو تغییر دادم چون فقط برای خودم مهم بود. چون فقط خودم اینجا بودم.
ولی قالبش هنوز همونه که بود. قالبش خونه مونه. اسمشم خونه مونه.
راستش حتی به عوض کردنش فکر هم نکرده بودم.
انگار چیزیه که همیشه بوده و باید همینطور بمونه تا خودش باشه.
این قالب یه حس متفاوتی داره. اون منظره ی خونه، یه گرمای آشنا داره. گرمای خونه مون.
اینجا هنوز خونه مونه.
تاريخ : سه شنبه دهم مرداد ۱۳۹۶ | 4:2 | نویسنده : منِ گذشته |