دیشب رفته بودیم یه کم دور دور. یه جا پشت چراغ قرمز،
چشمم افتاد به یه ماشین اونم چه ماشینی 
قشنگ غولی بود واسه خودش.
از نزدیک ندیده بودم این ماشینو تا حالا.
بقیه ی ماشینا در کنارش انگار اسباب بازی بودن.
یعنی همچین ذوق کردم از دیدنش که انگار مال خودم بود 
پیکاپ زیاد دیده بودم ولی این مدل اصلا یه چیز دیگه بود.
تویوتا تاندرا اگه اشتباه نکنم مدل لیمیتد اونم رنگ مشکی 
هنوزم یادش میفتم دلم غش می ره براش
تا حالا عشقم کادیلاک اسکالید بود.
ولی تاندرا رو که از نزدیک دیدم، یه ذوق عجیبی ازم متصاعد شد.
خدا قسمت ما هم بکنه این زیبای بی همتا رو
***
تو حیاط ساختمونمون همیشه چند تا گربه در رفت و آمدن.
دوتاشون بیشتر از بقیه میان که اسمشونو گذاشتیم پیشی و بت من.
حالا هفته ی پیش دیدم بت من یه دستشو موقع راه رفتن اصلا
زمین نمی ذاره. نمی دونستم شکسته یا چی.
دو روز بعد دیدمش باز همونطور بود. دیگه دلم نیومد.
جیگر گرفتم گذاشتم توی سبد پیک نیک، راحت رفت تو سبد.
درشو بستم و با شکیب بردیمش دکتر.
خدا رو شکر نشکسته بود فقط آبسه کرده بود و عفونت داشت.
حالا چند روزه که بت من توی بالکن خونه مون مهمونم شده
تا حالش خوب بشه و بره پیش پیشی.
***
شانزدهم آذر ماه تولدم بود.
صبح اومدم واسه خودم یه استوری بذارم، دیدم دونه دونه اعلامیه های
فوت شوهر خاله م میاد بالا از سمت فامیل.
شوکه شدم اصلا.
می دونستم بیمارستان بستری شده ولی نه در این حد.
خلاصه که حالم گرفته شد و تولدم بی معنی شد.
جز عشقم و خانواده م و دوستامم هیشکی تولدمو تبریک نگفت 
هر سال کلی تبریک از فامیل می گرفتم.
راستی از بیست تا بانک هم پیام تبریک اومد
و البته حامد هم یادش بود و اونم اینجا بهم تبریک گفت.
***
این مدت هی دونه دونه زرهایی که خواهر بزرگه ی شوهرم دنبالم زده
بود یکی یکی به گوشم رسید.
چقدر این موجود چندش و دو رو و رو اعصابه.
به شکیب گفتم اصلا نمی خوام چشمم به خواهرت بیفته دیگه.
یعنی جوری ازش بدم اومده که حد و حساب نداره.
بعد جالب اینجاست اون یکی خواهر شوهرم هر جا شنیده
که خواهرش دنبالم چیا گفته، حسابی از من دفاع کرده
و دست خواهرشو رو کرده.
من آدم آرومی هستم. کاری به کسی ندارم.
حرفی هم دنبال کسی پیش یکی دیگه نزدم.
ولی وای به روزی که صبرم لبریز بشه. باید بترسن ازم.